Alper Kamu / Cehennem Çiçeği
“Bilirsiniz, insanlar doğar, ölür ve sonra büyür.”Dünyanın en küçük dedektifi geri döndü. Alper Kamu 9 yıl sonra, hâlâ 5 yaşında.Alper Canıgüz’ün eşsiz kahramanı Alper Kamu’yla birlikte her türlü şiddetin hüküm sürdüğü bir atmosferde, kırık hayatların, küllenmiş aşkların ve daha nice esrarın peşinde kara mizahla yüklü yeni bir yolculuğa çıkıyoruz.

 

 

 

 

 

Polisiye roman okumayı seven birinin keyifle okuyabileceği kadar polisiye; benim gibi, polisiye romanlardan hoşlanmayan birinin bile hayranlıkla okuyabileceği kadar polisiye olmayan bir kitap bu.

Birinci kitap olan Oğullar ve Rencide Ruhalar’da tanımıştık Alper Kamu’yu. Beş yaşında bir çocuğun potansiyelinin ulaşabileceği maksimum noktayı görmüştük. Daha doğrusu hayal dünyasındaki bir çocuğun...

İkinci kitap olan Alper Kamu Cehennem Çiçeği, Alper Kamu’nun doyamadığımız serüvenine devam ettirmiş bizleri. Yine tanık olduğu bir cinayeti çözmeye çalışmış, fiziksel olarak minik olsa da birçoğumuzdan büyük olan kahramanımız. Polislerin ve savcının bile göremediği ayrıntılara bakarak en sonunda beklenmedik bir şekilde cinayeti çözerken, bir de öldürülme tehlikesi geçirmiş bu kez. Aynı zamanda, amcasının ölümü ardından bazı sır perdelerini de aralamaya çalışmış. Minik beyninden taşan zekâsıyla kendi hayatını kurtarmış. Birinci kitapta gönderilemediği bir anaokulu varken, bu kez bakıcısına âşık olmuş. Olay aynı mahallede geçerken, önceki karakterlerin yanı sıra yepyeni karakterlerle de tanışmış Alper Kamu, bizleri de tanıştırmış.

Yazar öyle bir üslup kullanmış ki, birinci kitabı okumadan bu kitabı okusaydım eşsiz bir haz alırdım diye düşünüyorum. Ancak birinci kitabı okuyan birisi için biraz sıkıcı ifadeler mevcut. Zaten tanıdığımız karakterleri yüzeysel de olsa bir kez daha tanıtmasından bahsediyorum.

Birinci kitabın analizini yaparken Alper Kamu için insan demiştim. Onu yanlış tanıdığımı bu kitapta anladım. O insanı değil de şeytanı temsil ediyormuş aslında. Daha doğrusu kendine şeytan diyen bir çocuk. Benim gözümde, kötülük duygusu olmayan yarım bir şeytan Alper Kamu. Kendisine pabucunu ters giydirecek düzeyde zeki.

“Bilirsiniz, insanlar doğar, ölür ve sonra büyür.”

Bu serüvenin devamının gelmesi şu an Türk Edebiyatı’ndan tek beklentim.

Alper Kamu! Bir çocuk! İşi, divanın altına saklanıp kütük gibi felsefe kitapları okumak olan... Babasına çaktırmadan bira şişelerinin diplerindeki biraları diklemek, cinayet çözmek, ölümlerden dönmek gibi hobileri olan... Bir çocuk!

Yusuf İslam ŞAHİN

İnönü Üniversitesi

Analist : Kurum :
Bu yazı toplamda 1540 defa okundu.

güvenlik Kodu
YORUMLAR
Bu bölüm şu an hazırlanmaktadır.
Bu bölüm şu an hazırlanmaktadır.