Yedi Güzel Adam
"Cahit Zarifoğlu’nun şiiri bunca anlaşılmaz, kapalı ya da zor anlaşılır bulunmasına rağmen, şimdiye kadar hiçbir aklı başında şiir okuyucusu (eleştirmen ya da okuyucu olarak) bu şiirleri reddetmek, yok saymak cesaretini gösterememiştir. Rasim Özdenören Cahit Zarifoğlu’na ait hangi metin olursa olsun, Onun dünyasına, bir iklime geçer gibi girerseniz. Yeni bir iklime girmenin ne gibi etkileri oluyorsa, nasıl değiştiriyorsa insanı öylece değişirsiniz."

 

 

 

 

 

 

 

 

Şiir kitapları romanlar, hikâyeler gibi bir kere okunup -belki iki, üç- kaldırılacak kitaplar değildir.

Her şiir kendine özgü bir hikayedir, her şiir okuyana farklı şeyler anlatır, her şiir aynı kişiye farklı duygularda olduğu anlarda bile farklı şeyler anlatır. Bundandır ki: “Ben o şiir kitabını bitirdim.” cümlesi doğru değildir.

Ben de bu şiir kitabını bitir-e-medim. Cahit Zarifoğlu'nun şiirleri bitirilmez, bitirir insanı.

Okurken yorar, bilmediğin bir şehrin arka sokaklarında nefes nefese bulursun kendini. Şiir içinde şiir çıkar, her cümle yakışır durduğu yere hayran kalınır anca...

Sayfa sayfa sonsuzluğa saklamak istediğim bir şairdir Zarifoğlu. Mekanı cennet olsun.

Onunla ilgili Rasim Özdenören'in katıldığım bir eleştirisi şöyle: “Cahit Zarifoğlu'nun şiiri bunca anlaşılmaz, kapalı ya da zor anlaşılır bulunmasına rağmen, şimdiye kadar hiçbir aklı basında şiir okuyucusu (eleştirmen ya da okuyucu olarak) bu şiirleri reddetmek, yok saymak cesaretini gösterememişlerdir.”

 

Kitaba adını veren Yedi Güzel Adam'ın kimler olduğu hakkında yaptığım araştırmada aynı sonuçları bulamadım. Fakat bunların; Cahit Zarifoğlu, Mehmet Akif İnan, Erdem Bayazıt, Rasim Özdenören, Ali Kutlay, Nuri Pakdil ve Alâeddin Özdenören olduğu kesin gibi...

Yedi Güzel Adam'ın sırrı ise şu:

Altı bölümden oluşan şiirde yedi adamın bahsi geçer.

Yedi güzel adamdan biri “kan” görür gereğini beller. Biri “aşk” görür ve gereğini beller. Biri “yar”, biri “bela”, biri “dağ” diğeri de “sofra” görür ve gereğini beller. Yedinci güzel adam ise “diğerlerini” görmüştür.

***

“Bu insanlar dev midir

Yatak görmemiş gövde midir

 

bir yara açar boyunlarında

Kolkola durup bağırdıklarında

 

- Yar kubanın olam

Dağlar önüme durmuş

Ki dağlanam

 

Çekip pırıl pırıl mavzerler çıkardılar oyluk etlerinden

Durdular ite çakala karşı yarin kapısında”

-ACZ

Analist : Gamze DÖNMEZ Kurum : İnönü Üniversitesi
Bu yazı toplamda 1106 defa okundu.

güvenlik Kodu
YORUMLAR
Bu bölüm şu an hazırlanmaktadır.
Bu bölüm şu an hazırlanmaktadır.